HASTALIĞIN ADI: ZİMMET

 

Hastalığın Tanımı

 

Zimmet, kamu görevlilerinin para ve/veya mal niteliği taşıyan kamusal bir kaynağı yasalara aykırı olarak kişisel amaçları için harcaması ya da kullanmasıdır. Zimmet adı verilen siyasal hastalığa bazı örnekler verilebilir:

Kamu görevlisinin devlete ait kırtasiye malzemelerini (kağıt, kalem, zarf vs.)kendi özel işlerinde kullanması,

Devlete ait fotokopi makinasından özel işlerine yönelik çekim yapması,

Kamu görevlisinin, devlete ait malları dışarıdaki kişi ve kuruluşlara pazarlaması,

 

Zimmet, Türk Ceza Kanunu’nda -yukarıdaki yaptığımızdan daha farklı olarak dar anlamda- şu şekilde tanımlanmıştır: ”Görevi sebebiyle kendisine tevdi olunan veya muhafaza, denetim ve sorumluluğu altında bulunan para veya para yerine geçen evrak veya senetleri veya diğer malları zimmetine geçiren memura altı yıldan on iki yıla kadar ağır hapis ve meydana gelen zararın bir misli kadar ağır para cezası verilir.” (TCK. Md. 202/1.)

 

 

Hastalığın Yaygın Olduğu Alanlar

 

Zimmet genellikle tüm kamu kurum ve kuruluşlarında yaygın olan bir siyasal hastalıktır.

 

 

Hastalığın Nedenleri

 

Başkasına ait malları kullanmanın “hırsızlık” olduğu konusunda gerekli eğitim ve ahlak sahip kimseler devlete ait malları kendi kişisel ihtiyaçları için kullanabilirler. Zimmet kamu görevlilerinin bir kısmı tarafından çok ciddi bir “yolsuzluk” olarak görülmez. Bu nedenle , kamu görevlisi çalıştığı kuruma ait bazı mal, araç ve gereci kişisel ihtiyaçları için kullanabilir. Örneğin, bir çok kamu görevlisi, devlete ait kağıt ve zarfı özel işlerinde kullanmanın o kadar büyük bir yolsuzluk olmadığı kanaatini taşır.

 

 

 

Hastalığın Tedavisi

 

Zimmet adı verilen siyasal hastalığın önüne geçilmesi için başlıca şu tedbirler alınmalıdır:

En başta bireysel ahlakın öneminin unutulmaması gerekir. “Hırsızlığın büyüğü ya da küçüğü olmaz!..” ilkesinin bireyler tarafından benimsenmesi gerekir.

Okullarda ahlaki eğitim konusuna önem verilmelidir.

Kamu kurum ve kuruluşlarında etkin denetim yapılmasına önem verilmelidir.

Kamu kurum ve kuruluşlarında Ombudsman büroları oluşturularak israf, savurganlık ve zimmetin önüne geçilmesi sağlanmalıdır.

Zimmet suçunu işleyenleri ihbar edenleri ödüllendirecek ve koruyacak yasal düzenlemeler yapılmalıdır.